دیوونتم دیوونتم دیوونه

شب شدو ساکته دوباره خونه می گرده دل دنبال یه بهونه

می گرده باز گنجه خاطراتو پی یه حرف ناب عاشقونه

عکس توروباز میذاره روبه روش که تا ته شب واسه تو بخونه

دلم تو التهاب که چه جوری قدر چشای نازتو بدونه

تو عصری که قحطی عطر یاسه اما به جاش دوست دارم گرونه

کافیه اسمتو یه جا ببینم تا حس شعرم بزنه جوونه

من نمیتونم بگم اندازشواینو فقط خدا میدونه

محال که عشق مارو ندون برو سوال کن از گلای پونه

اگه بخوان خیلی کم از تو بگن میگن همون خیلی مهربونه

مهم تویی که اسم نازت با من یه جایی پشت آسمونه

اونا نمی دونن ستاره هامون دوتاست ولی تو یه کهکشونه

اینو بخون تا دوباره بدونی

دیوونتم دیوونتم دیوونه